نگهداری و مراقبت از خرگوش زیبای آنگورا یا آنگوره یا آنقوره

خرگوش‌ ها بیش از ۴۴ گونه‌اند (اهلی و صحرایی). طول خرگوش تا ۶۰ سانتیمتر و وزن آن‌ها تا ۵ کیلوگرم هم می‌رسد. طول عمر آن‌ها تا ۶ سال و دشمنان آن‌ها روباه، مار، عقاب، و انسان هستند.

آن‌ها از نوع پستان‌داران هستند. سرعت خرگوش به ۴۰ کیلومتر در ساعت هم می‌رسد. خرگوش ماده قادر است که ۵ تا ۸ بچه به دنیا بیاورد.

خَرگوش پستانداری است علفخوار، از تیره خرگوشان (Leporidae) و دارای اندامی شبیه به گربه و گوش‌های دراز و لب‌های شکافدار. دست‌های خرگوش از پاهایش کوتاهتر است؛ و بسیار تند حرکت می‌کند، و دارای انواع مختلف است.

خلق و خو خرگوش ها :

خرگوش ها فعال ، بازيگوش و دست آموز هستند. تماشاي آنها سرگرمي جالبي است و اصولاً حيوان خانگي مناسبي مي باشد. ساکت است و به رسيدگي خيلي زياد نياز ندارد. خرگوش هايي که به خوبي دست آموز مي شوند آرامند و از بودن در کنار انسانها لذت مي برند. مي توان مانند گربه ها آنها را بري دفع مدفوع آموزش داد.

خرگوش ها به جويدن علاقه دارند و بهت ر است که هميشه مقداري اشياء جهت جويدن در اختيارشان قرار داد تا مانع از جويده شدن پرده ها ، فرش و مبلمان شد.

خرگوش ها اکثر ساعات روز را مي خوابند و برخي نيز مي توانند با چشم باز بخوابند. هنگامي که سرحال باشد مي پرد ، جفتک مي اندازد و سر خود را تکان مي دهد. اگر احساس ناراحتي ، ترس و خطر کند پاهاي عقبيش را تپ تپ به زمين مي کوبد.

خرگوش هاي عقيم شده غالباً آرامتر مي باشند. رفتار غير تهاجمي‌ و آرام‌ خرگوش‌ آنرا بعنوان‌ يك‌ حيوان‌ خانگي‌ ايده‌آل‌ مطرح‌ نموده‌ است‌. با اين‌ وجود جهت‌نگهداري‌ مناسب‌ آن‌، آشنائي‌ با خصوصيات‌ آناتوميكي‌، فيزيولوژيكي‌ و رفتاري‌ اين‌ حيوان‌ ضروري‌ است‌.

نگهداري و مراقبت از خرگوش

خرگوش ها را بايد در قفس بزرگ نگهداري کرد. اکثراً خرگوش ها را در خارج از خانه نگهداري مي کنند که البته ساختن يک قفس و لانه که آنها را از باد و باران و آفتاب محافظت کند ، الزامي است. با استفاده از اِلِمِنت مي توانند زمستان را نيز در خارج از خانه سپري کنند. خرگوش‌ را مي‌توان‌ در داخل‌ منزل‌ (بعنوان‌ مثال‌ در حياط) نگهداري‌ نمود.

كف‌ لانه‌ بايد در مقابل‌ نفوذ رطوبت‌ عايق‌ شود و در صورتيكه‌ نگهداري‌ در داخل‌ منزل‌ صورت‌ مي‌گيرد كف‌ لانه ‌مي‌تواند مشبك‌ و يا توري‌ باشد كه‌ بدين‌ ترتيب‌ ادرار و رطوبت‌ ناشي‌ از آن‌ در كف‌ قفس‌ باقي‌ نمي‌ماند و اين‌ مسئله‌اجازه‌ مي‌دهد تا تميز كردن‌ لانه‌ در فواصل‌ طولاني‌تري‌ انجام‌ گيرد.

جهت‌ جلوگيري‌ از بروز نزاع‌ در بين‌ خرگوشها و عوارض‌ متعاقب‌ آن‌، خرگوشهاي‌ نر را بايد جدا از هم‌ نگهداري‌نمود. همچنين‌ نرها و ماده‌ها نيز جز در هنگام‌ جفتگيري‌ بايد در لانه‌هاي‌ جداگانه‌ نگهداري‌ شوند. نگهداري‌ چندخرگوش‌ ماده‌ با هم‌ در يك‌ قفس‌ اشكالي‌ ندارد.

خرگوشها مي‌توانند درجه‌ حرارت‌ بين‌ ۲۷ – ۴ درجه‌ را تحمل‌ نمايند كه‌ البته‌ متوسط درجه‌ حرارت‌ توصيه‌شده‌ بين‌ ۲۲ – ۱۶ درجه‌ سانتيگراد است‌. رطوبت‌ محيط بايد حدود ۶۰ – ۴۰ % باشد و حداقل‌ طول‌ مدت‌ روشنائي‌مورد نياز ۱۶ – ۱۴ ساعت‌ است‌. در صورتيكه‌ طول‌ مدت‌ روشنائي‌ محيط از اين‌ مقدار كوتاهتر باشد حيوان‌ دچارنقصان‌ فعاليت‌ جنسي‌ پائيزي‌ می گردد.

تغذيه و غذا دهی به خرگوش

مي توان براي تغذيه خرگوش از ميوه ، علف تازه ، سبزيجات ، يونجه و يا غذاي مخصوص جوندگان استفاده کرد. آب را بايد در ظروف مخصوص آبخوري جوندگان قرار داد. معمولاً خرگوش ها فضله خود را مي خورند که اين امر در آنها طبيعي مي باشد چراکه بخش زيادي از گياهان در معده او هضم نشده و دوباره در فضله ظاهر مي شود و خرگوش با خوردن مدفوع سعي در هضم دوباره آن مواد دارد.

خرگوش ها قادر به جذب ويتامين از طريق ميوه ها نيستند و ويتامين ها را را با خوردن فضولاتشان جذب مي کنند.

ميزان‌ مصرف‌ غذا در خرگوشها بطور متوسط روزانه‌ حدود ۵ گرم‌ به‌ ازاء ۱۰۰ گرم‌ وزن‌ بدن‌ است‌. بهترين‌ ماده‌غذائي‌ براي‌ خرگوشها، جيره‌هاي‌ غذائي‌ تجاري‌ است‌ كه‌ تركيبات‌ آن‌ بر اساس‌ نياز حيوان‌ تنظيم‌ شده‌ است‌. اين‌جيره‌ها معمولا حاوي‌ ۱۷% – ۱۴% پروتئين‌، ۲۲% – ۱۲% فيبرخام‌ و ۲۵۰۰ – ۲۱۰۰ كيلو كالري‌ انرژي‌ هستند.

در كنار اين‌ مواد مي‌توان‌ از سبزيجات‌ مختلف‌ نيز استفاده‌ نمود و بايد توجه‌ كرد كه‌ سبزيجات‌ فاسد و كپك‌زده ‌نباشند.

اين‌ حيوان‌ از نظر فيزيولوژيك‌ شبه‌ نشخوار كننده‌ (Pseudoruminant) بشمار ميرود و چون‌ ميكروفلور دستگاه‌گوارش‌ آن‌ نسبت‌ به‌ تغييرات‌ اسمولاريته‌ و PHبسيار حساس‌ است‌ بنابر اين‌ تغيير نوع‌ مواد غذائي‌ بايد به‌ آهستگي‌ وطي‌ مدت‌ ۵ – ۴ روز انجام‌ گيرد و هرگونه‌ تغيير ناگهاني‌ در محتويات‌ جيره‌ غذائي‌، بخصوص‌ استفاده‌ از جيره‌هاي‌ غني‌از كربوهيدرات‌ مي‌تواند با ايجاد اختلالات‌ شديد گوارشي‌ سبب‌ مرگ‌ حيوان‌ گردد.

توليد مثل و تکثیر خرگوش ها

خرگوشها در حدود سن‌ ۲۴ – ۱۶ هفتگي‌ به‌ بلوغ‌ مي‌رسند. نژادهاي‌ كوچكتر زودتر ازنژادهاي‌ بزرگتر و ماده‌هازودتر از نرها بالغ‌ مي‌شوند.

در صورتيكه‌ جفتگيري‌ انجام‌ نگيرد ظرف‌ ۱-۲ روز حالت‌ پذيرش‌ از بين‌ رفته‌ و پس‌ از آن‌ حيوان‌مجددا ً وارد مرحله‌ پذيرش‌ جنسي‌ مي‌گردد.خرگوش‌ ماده‌اي‌ كه‌ وارد اين‌ مرحله‌ شده‌ است‌ به‌ ساير خرگوشهاي‌ ماده‌ داخل‌ قفس‌ اجازه‌ مي‌دهد كه‌ بر پشت‌ وي‌ بجهند كه‌ اين‌ نشانه‌ در جهت‌ تشخيص‌ حيوان‌ آماده‌ جفتگيري‌ حائز اهميت‌ است‌ .

رشد پستانها سريع‌ بوده‌ و طي‌ هفته‌ آخر آبستني‌ صورت‌ مي‌گيرد.طي‌ روزهاي‌ آخر حيوان‌ ماده‌ شروع‌ به‌ ساخت‌ لانه‌ مي‌نمايد و براي‌ اين‌ منظور اقدام‌ به‌ كندن‌ موهاي‌ ناحيه‌ شكم‌مي‌كند. تعداد بچه‌ها بين‌ ۴-۱۲ و بطور متوسط ۷ عدد است‌. بچه‌ها معمولا صبح‌ زود و طي‌ حدود يك‌ ساعت‌ و ياكمتر متولد مي‌شوند . طول‌ مدت‌ شيردهي‌ حدود ۴-۶ هفته‌ است ‌.

مادر در طول‌ روز فقط يكبار و معمولا صبحها به‌بچه‌ها شير مي‌دهد و بقيه‌ ساعات‌ روز لانه‌ بچه‌ها را ترك‌ مي‌نمايد كه‌ اين‌ مسئله‌ نبايد بعنوان‌ عدم‌ پذيرش‌ بچه‌هاتوسط مادر قلمداد شود.

 

خرگوش آنگورا

تاریخچه خرگوش‌های آنگورا

منشا خرگوش‌های آنگورا به طور قطعی مشخص نیست، اما بیشتر مردم عقیده دارند که خرگوش آنگورای اصیل از شهر آنکارا در ترکیه نشات گرفته است. هم‌چنین ممکن است این نام از گربه‌ی آنگورا و بز آنگورا که هر دو همان نوع پوشش را دارد و متعلق به شهر آنکارا هستند منشا گرفته باشد.

برخی نیز بر این باورند که در نیمه‌های قرن هجدهم و دوران پادشاهی فرانسه به عنوان حیوان خانگی از آنها نگهداری می‌شده است. امروزه خرگوش آنگورا برای استفاده از موی آنها همچون دام پرورش داده می‌شوند.

پرورش خرگوش آنگورا

خرگوش‌های آنگورا حیواناتی سر به زیر و کنجکاو هستند و تا زمانی که شما زمان کافی برای رسیدگی به نیاز‌های خاص آنان داشته باشید، برای شما حیوانات خانگی خوبی خواهند بود.

با توجه به میانگین ۵ تا ۶ بچه در هر زایمان، می‌توانند ۵۰ الی ۶۰ بچه در سال تولید کنند. این نوع خرگوش می‌تواند از سه ماهگی باردار شود.

این خرگوش‌ها به نظافت مرتب و منظمی نیاز خواهند داشت تا موهای خود را در وضعیت مناسبی نگه‌دارند و یونجه نیز باید به عنوان بخشی از رژیم غذایی آنان باشد تا از بروز توده‌های مو (توپ مو) در دستگاه گوارشیشان جلوگیری شود.

مو یا پشم خرگوش آنگورا :

موهای پشم مانند خرگوش آنگورا بسیار بلند بوده واین خرگوش‌ها نرم‌ترین و ظریف‌ترین مو را در بین نژاد‌های دیگر خرگوش دارا می‌باشد. گاهی خز خرگوش برای پوشاک (مانند کلاه) و ساخت برخی ابزارها بکار گرفته می‌شود. خرگوش آنگورا دارای موهای بلند و نازکی است و می‌توان مانند پشم گوسفند از آن بهره‌برداری کرد به همین دلیل برخی به پرورش و تولید مثل این گونهٔ خرگوش می‌پردازند.

پشم حاصله درجه بندی شده و به واحد ریسندگی انتقال و سپس ریسیده و به نخ خام و کاموا تبدیل خواهد شد و به خارج از کشور صادر می گردد.

پرورش خرگوش آنگورا
خرگوش آنگورا

از الیاف خرگوش آنقوره در نساجی لوکس استفاده می‌شود و البسه تولیدی از پشم این خرگوش با قیمت بسیار بالایی در جهان به فروش می‌رسد. امروزه کشور چین با پرورش حدود ۸ میلیون خرگوش آنقوره سالانه قریب به ۸ تن آنقوره تولید می‌کند که ۹۰ درصد تولید جهانی است.فرانسه ، ترکیه،استرالیا، آلمان و زلاندنو سایر کشورهایی هستند که آنقوره تولید می کنند.در ایران بین سال‌های ۱۳۴۶تا ۱۳۶۰ با هدف استفاده از پشم،این خرگوش به صورت صنعتی پرورش داده می‌شد و به شکل فله به کشور ترکیه صادر می گردید.

استفاده و کاربرد خرگوش آنگورا :

پس ازگذشت 5/2 سال ازنگهداری خرگوشها ‘ پیرها کشتار و پوست آنها در واحد دباغی ، به چرم تبدیل می گردد و گوشت باقی مانده از کشتار به واحد تبدیل ضایعات انتقال و به پودر گوشت خرگــوش بــــــــرای مصــــــرف در خوراک دام تبدیل خواهد شد .
و روده آن به تولیدی های داخلی و یا خارجی که روده را به نخ جراحی برای مصارف انسانی تبدیل می کنند فروخته خواهد شد و ناخن آنها که هر دو ماه یک بار چیده خواهد شد برای ساخت ابزار دوسو و چهارسو که مورد مصرف در کارهای امثال کامپیوتر را دارد استفاده و ساخته می شود و ادرارخرگوشها تجزیه و برای مصارف شیمیائی استفاده می گردد و مدفوع آنها برای مصارف کشاورزی مورد استفاده قرارخواهد گرفت .

خرگوش‌ها کودهای بسیار پرباری را در زمین فراهم می‌کنند همچنین ادرار این جانور چون سرشار از نیتروژن است برای درخت‌های لیمو بسیار مفید است. شیر خرگوش هم چون سرشار از پروتئین است می‌تواند کاربرد پزشکی و خوراکی داشته باشد.

اختلاف رنگ در آنگوراها

خرگوش‌های آنگورا در رنگ‌های سیاه، سفید، آبی وحنایی وجود دارند.

 

نگهداری و تغذیه خرگوش‌های آنگورا

خرگوش‌های آنگورا نیاز‌های مختلفی دارند که نژادهای دیگر به آنها نیازی ندارند. آنها به برس زدن مرتب نیاز دارند، تا از گیر کردن موها در هم جلوگیری شود. از یک برس خوب برای یکدست کردن موها در این زمینه می‌توان استفاده کرد (که اغلب برای سگ‌ها استفاده می‌شود). خرگوش‌های آنگورا زمینه‌ی بروزمشکل توده‌های مو را دارند. علاوه براین اضافه کردن یونجه تمیز به رژیم غذایی آنها می‌تواند برای جلوگیری از این مشکل کمک کند.

بسیاری از آنگورا‌ها در جهت نظافت به‌طور صحیح، بسیار آرام هستند.

 

منابع:

irspca.takbb.com – ajandam.ir – wikipedia.org – bostane.ir

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

بستن
مقایسه